Creatief bezig zijn zit in mijn genen. Wat begon met een werkje voor Vaderdag op negenjarige leeftijd, groeide in 2022 uit tot een betekenisvol kunstwerk voor mijn ouders — twee mensen die, ondanks alles, in elkaar de liefde en kracht vonden die iedereen verdient.

In mijn werk staat de mens centraal. Niet als ideaal, maar zoals hij is: met sterktes, twijfels, verleden en verhaal. De beelden tonen verbondenheid, maar ook breekbaarheid. Ze zijn bewust onvolmaakt — ruw waar nodig, stil waar het mag.

Iedereen leest er iets anders in: herkenning, verlies, kracht of rust. Mijn werk legt niets uit, maar nodigt uit om te kijken — naar elkaar, en naar jezelf.

Geen grote gebaren, maar tastbare vormen van menselijkheid. Soms confronterend, soms eenvoudig. Altijd echt.