Dit abstracte schilderij vertrekt vanuit de waarneming van een bestaande plek: een brug in Luxemburg. Het motief van de brug wordt niet letterlijk weergegeven, maar vertaald naar een ritmische reeks rode boogvormen die zich horizontaal over het doek bewegen. De brug fungeert als uitgangspunt voor een schilderkundig onderzoek naar herhaling, overgang en beweging.

Het oppervlak is sterk gelaagd en tactiel opgebouwd, met zichtbare penseel- en paletmesbewegingen. De kleurcompositie is intens en contrastrijk: rood en geel staan in dialoog met groen, blauw en wit. Het onderste deel van het schilderij oogt zwaarder en aardser, terwijl het bovenste deel lichter en dynamischer blijft, alsof het beeld voortdurend in beweging is.