Sandra  Van den Bremt

Sandra Van den Bremt

Ik ben geboren op 1 juli 1974 in Brussel, waar ik mijn jeugd heb doorgebracht en een deel van mijn volwassen leven. Al zolang ik het mij kan herrinneren zat ik steeds te tekenen. Mijn ouders hebben mijn naar de kunsthumaniora gestuurd van Sint Lukas in Brussel. Ik heb er ook mijn hogere studies gedaan en studeerde af als Meester in de Vrije Kunsten.

Ik ben beginnen werken als leerkracht beeldende kunsten voor de academie van Sint-Pieters-Leeuw en als onthaalbediende in het Stripmuseum in Brussel. 

Ik trouwde jong en verhuisde naar Geraardsbergen, een klein stadje tussen het groen. Na een leven waarin ik me steeds kapot werkte en ik mentaal en lichamelijk ben mishandeld, een vechtscheiding en schulden had ik geen puf meer om creatief bezig te zijn. Ik werd depressief en mijn lichaam gaf het op, ik kreeg fibromyalgie, een chronische ziekte waardoor ik constant erg veel pijn lijdt. Ik werd vervroegd met pensioen gestuurd voor mijn job als leerkracht en invalide verklaard voor mijn andere job.

Vreemd genoeg begon het met mij beter te gaan. Ik had ineens tijd voor mijn passie, tekenen. En ik was het niet verleerd! Elke dag of nacht heb ik sindsdien getekend, altijd maar beter willen worden. Mijn pijn en verdriet kon ik eindelijk kwijt, in mijn tekeningen. Intussen leerde ik enkele fantastische en inspirerende mensen kennen en maakte ik vrienden voor het leven. Ik deel nu het huis in Geraardsbergen met mijn beste vriend, een muzikant en artiest, net als ik.

Nu ben ik opnieuw getrouwd, met een Amerikaan uit Oklahoma, een Indiaan die tot de Comanche stam behoort. Hij maakt mij heel gelukkig. Ik vlieg heen en weer tussen de 2 plekken die ik "thuis" noem. Ik ben, ondanks mijn pijnlijke ziekte, gelukkig, voor het eerst sinds ik volwassen werd. Ik teken, elke dag, elke nacht. Met de steun van mijn beste vriend en van mijn lieve man.