Dit werk was een opdracht in de academie. De insteek was: fruit op een dekbed, compositie en soort belichting zelf te kiezen. Ik wou voor de felle kleuren en hoog contrast gaan. Ik had zowel citroenen als sinaasappels gekocht. Het werden de citroenen. Achteraf bekeken de juiste keuze.

De titel verwijst naar het bekende nummer van de band Fools Garden — een lied vol verveling en verlangen, dat ooit regelmatig weerklonk in mijn oud stamcafé met dezelfde naam. De glazen die er op de vloer sneuvelden op de tonen van dit nummer zijn niet te tellen. Een plek waar ik jarenlang rondhing, uit gewoonte meer dan uit keuze. In de achtergrond: sociale angst, twijfel, het gevoel niet helemaal te passen.

Lemon Tree is een herinnering aan die tijd. Een tijd van moeilijk of beperkt contacten durven leggen, zeker naar vrouwen toe. Er niet in geloven, zeker na een negatieve ervaring mij wegsteken, vrij gesloten zijn en denken dat ik niets te vertellen had. Dit schilderij herinnert ons aan de kracht die ontstaat wanneer je die kwetsbaarheid niet langer wegstopt, maar schildert.

Wanneer kon jij, je het laatst openen over wat jou verdriet deed?
Door wie wordt jij gehoord en wie moedigt jou aan tot groei?
Als het leven jou citroenen heeft… Wat doe jij er mee?