Klaaglijn.

Ontstaan in de trein naar Maastricht. Een echtpaar waarvan de vrouw de hele treinreis zat te klagen over de kinderen,  kleinkinderen, ze had een kaartje gekocht voor de trein de conducteur kwam niet eens enz. De man reageerde alleen nog maar met hum, ja, ja. Het idee was geboren. Dit geklaag heb ik uitgewerkt in een klaaglijn. Het is zo Hollands dat klagen, het is een gewoonte en niemand kijkt er van op. De mensen kunnen hun klachten schrijven op oude zeilen deze hang ik op aan een lange lijn. Vaak lokt de ene klacht de andere uit. Mensen gaan met elkaar een dialoog aan of die klacht nu wel zo gegrond is, zelf weten ze wel een betere of ze gaan oplossingen bedenken. De klager heeft zijn zegje gedaan en heeft zijn hart gelucht, ik hang het in de lucht.