Via sensorische installaties ontwikkelt Helena Severens (°2002, Overpelt) een praktijk waarin taal, ambacht en openheid op een humoristische manier samenkomen. Dit werk vertrekt vanuit het Engelse gezegde “going off the rails”, dat ze vertaalde naar een visueel en tekstueel experiment waarin een jeugdherinnering en haar ervaring met mentale ontregeling samenkomen. Het gehaakte absurdistische gedicht ontstond bovendien grotendeels tijdens treinritten, waardoor de link met de trein niet enkel inhoudelijk maar ook materieel aanwezig is. Door mentaal welzijn met humor en absurditeit te benaderen, pleit Helena voor meer aandacht voor dit onderwerp.